احتمال وجود حیات در سیاره ای هم اندازه زمین و شبیه به تاتوئین در فیلم جنگ ستارگان

به گزارش مین فود، محققان از احتمال وجود سیاره ای هم اندازه زمین اطلاع داده اند که شبیه به سیاره «تاتوئین» در مجموعه فیلمهای «جنگ ستارگان» است.

به گزارش مین فود به نقل از خبرنگاران جوان، مطالعه ای جدید از احتمال وجود سیاره ای هم اندازه زمین خبر می دهد که شبیه به سیاره «تاتوئین» در مجموعه فیلمهای «جنگ ستارگان» است و در مداری پیرامون یک سیستم ستاره ای دوتایی می چرخد؛ سیستم ای که می تواند شرایط موردنیاز برای حیات را داشته باشد.
این تصویر، سطح خشک و سنگیِ یک جرم آسمانی قهوه ای رنگ را نشان داده است که با شن و خاکستر پوشیده شده است؛ تپه ها و کوه های آتشفشانی در افق دیده می شوند و سیاره ای عظیم — که جزییات سطحی آن مانند دهانه ها و دره ها نمایان است — در نیمه بالاییِ منظره خودنمایی می کند.
تمرکز این تحقیق بر سیستم ستاره ای دوتایی «۷۰ Ophiuchi» (هفتاد مارافسای) است؛ سیستم ای که با معیار های کیهانی نسبتاً نزدیک به حساب می آید و شامل دو ستاره است که به دور یکدیگر می چرخند. هر دو ستاره کمی کوچک تر و سردتر از خورشید ما هستند.
با وجود این که دانشمندان دهه هاست این سیستم را مطالعه می کنند، تا حالا وجود هیچ سیاره ای در مدارِ هیچ یک از این دو ستاره تأیید نشده است.
محققان با بهره گیری از سیستم «۷۰ Ophiuchi» بعنوان نقطه مرجع، مدار سیارات فرضی هم اندازه زمین را مدل سازی کردند تا پایداری آنها را در «منطقه قابل سکونت» ستاره بزرگ تر — یعنی ناحیه ای که امکان وجود آب مایع در سطح سیاره وجود دارد — بسنجند.
نتایج نشان داد که وجود مدار های سیاره ای پایدار در این ناحیه ممکن است. استیون کین، اخترفیزیکدان و از نویسندگان این مقاله که در نشریه *The Astrophysical Journal* پخش شده، توضیح داد که علیرغم نزدیکی این سیستم و شناخته شده بودن آن از دوران باستان، ماهیت دقیقِ نحوه چرخش دو ستاره به دور یکدیگر قبل از این بطور کامل درک نشده بود. برای دستیافتن به این هدف، دانشمندان برهم کنش های گرانشی را شبیه سازی کردند و سیاره ای فرضی با جرم زمین را در فواصل مختلف از ستاره اصلی قرار دادند تا پایداری مداری آنرا ارزیابی کنند.
به قول اسکایلر دانجلو، یکی دیگر از نویسندگان این تحقیق از دانشگاه کالیفرنیا در ریورساید، این شبیه سازی ها به شناسایی مناطقی کمک می کنند که در آنها سیاره می تواند مدار پایداری داشته باشد؛ مناطقی که با مدار های ناپایدار — که امکان دارد منجربه پرتاب شدن سیاره به بیرون از سیستم شوند — تفاوت دارند.
این یافته ها بر اهمیت گسترش دامنه جست و جو برای سیارات قابل سکونت تاکید می کنند تا سیستم های ستاره ای متفاوت از منظومه شمسیِ تک ستاره ای ما را نیز در بر گیرد؛ بخصوص با توجه به این که سیستم های ستاره ای دوتایی در کیهان خیلی رایج تر هستند. دکتر کین خاطرنشان می کند که تمرکز سنتی بر سیستمهایی شبیه به منظومه ما امکان دارد پتانسیل اکتشاف را محدود کند؛ بخصوص با درنظر گرفتن این واقعیت که از میان ۶۰۰۰ سیاره فراخورشیدیِ تأییدشده، تنها ۱۴ مورد به دور ستاره های دوتایی می چرخند.
دکتر کین نتیجه می گیرد که بااینکه هنوز وجود هیچ سیاره ای در سیستم «۷۰ افیوچی» (۷۰ Ophiuchi) تأیید نشده است، اما این تحقیق امکان پذیریِ وجود سیاره ای هم اندازه زمین را که مداری پایدار در ناحیه قابل سکونت آن سیستم داشته باشد، نشان داده است.

منبع: minfood.ir