ضرورت شناسایی مخاطرات غذایی از داروهای دامپزشکی تا سموم کشاورزی

به گزارش مین فود، مدیر کل فرآورده های غذایی و آشامیدنی سازمان غذا و دارو، ضمن تشریح مخاطرات غذایی، اظهار داشت: باقیمانده داروهای دامپزشکی و سموم کشاورزی، نیازمند شناسایی و کنترل هدفمند هستند.

به گزارش مین فود به نقل از ایفدانا، عبدالعظیم بهفر، با تشریح اهمیت نظام مدیریت ایمنی مواد غذایی اظهار داشت: این نظام نگاهی نظام مند برای پیشگیری و کنترل مخاطرات تهدیدکننده سلامت مصرف کنندگان است و هدف آن اطمینان از این مساله است که مواد غذایی در وضعیت مصرف مورد انتظار، خطری غیرقابل قبول برای سلامت انسان ایجاد نکنند.
وی اضافه کرد: استقرار نظام مدیریت ایمنی مواد غذایی به شناسایی مخاطرات، ارزیابی احتمال بروز و شدت نتایج آنها و اجرای اقدامات کنترلی متناسب نیاز دارد. در این چارچوب، ارزیابی ریسک، مدیریت ریسک و اطلاع رسانی در رابطه با ریسک سه مؤلفه اصلی هستند که هماهنگی میان آنها مبنای تصمیم گیری علمی و نظام مند در عرصه ایمنی غذا بشمار می رود.
مدیر کل فرآورده های غذایی و آشامیدنی سازمان غذا و دارو توضیح داد: ارزیابی ریسک بر تحلیل علمی مخاطرات و نتایج احتمالی آنها متمرکز است؛ مدیریت ریسک به انتخاب و اجرای اقدامات کنترلی مربوط می شود و اطلاع رسانی در رابطه با ریسک هم با هدف انتقال مؤثر اطلاعات میان کارشناسان، نهادهای مسئول، تولیدکنندگان و سایر ذی نفعان انجام می گیرد.
بهفر با تشریح گروههای مختلف مخاطرات غذایی اظهار داشت: آلاینده های شیمیایی ناشی از فرآیند تولید، مواد در تماس با غذا و آلودگی های محیطی، در کنار مخاطرات زیستی همچون باکتری ها، ویروس ها، انگل ها و پریون ها، از عواملی هستند که باید در برنامه های پایش مورد توجه قرار گیرند.
وی افزود: باقیمانده داروهای دامپزشکی، باقیمانده سموم کشاورزی و مواد حساسیت زا یا آلرژن ها هم به سبب نتایج احتمالی برای سلامت مصرف کنندگان، نیازمند شناسایی و کنترل هدفمند هستند. برنامه های پایش باید به شکلی طراحی شوند که امکان شناسایی و اندازه گیری این مخاطرات را متناسب با خصوصیت های هر فرآورده فراهم نمایند.
مدیر کل فرآورده های غذایی و آشامیدنی سازمان غذا و دارو با تکیه بر لزوم اولویت بندی مخاطرات، اظهار داشت: این اولویت بندی باید برمبنای ماهیت آلاینده، میزان مواجهه احتمالی، شدت نتایج بهداشتی و امکان شناسایی و اندازه گیری آنها صورت گیرد. توسعه شیوه های تحلیلی دقیق و تقویت توانایی لابراتوار ها می تواند به استفاده مؤثرتر از ظرفیتهای نظارتی و شناسایی سریع تر فرآورده های نامنطبق کمک نماید.

حرف آخر اینکه در این چارچوب، ارزیابی ریسک، مدیریت ریسک و اطلاع رسانی در ارتباط با ریسک سه مؤلفه اصلی هستند که هماهنگی میان آنها مبنای تصمیم گیری علمی و نظام مند در حوزه ایمنی غذا به حساب می آید. مدیر کل فرآورده های غذایی و آشامیدنی سازمان غذا و دارو توضیح داد: ارزیابی ریسک بر تحلیل علمی مخاطرات و نتایج احتمالی آنها متمرکز است؛ مدیریت ریسک به انتخاب و اجرای اقدامات کنترلی مربوط می شود و اطلاع رسانی در ارتباط با ریسک هم با هدف انتقال مؤثر اطلاعات میان کارشناسان، نهادهای مسئول، تولیدکنندگان و سایر ذی نفعان انجام می گیرد. بهفر با تشریح گروه های مختلف مخاطرات غذایی گفت: آلاینده های شیمیایی ناشی از فرایند تولید، مواد در تماس با غذا و آلودگی های محیطی، در کنار مخاطرات زیستی همچون باکتری ها، ویروس ها، انگل ها و پریون ها، از عواملی هستند که باید در برنامه های پایش مورد توجه قرار گیرند. وی ادامه داد: باقی مانده داروهای دامپزشکی، باقی مانده سموم کشاورزی و مواد حساسیت زا یا آلرژن ها هم به جهت نتایج احتمالی برای سلامت مصرف کنندگان، نیازمند شناسایی و کنترل هدفمند هستند. برنامه های پایش باید به گونه ای طراحی شوند که امکان شناسایی و اندازه گیری این مخاطرات را متناسب با مشخصه های هر فرآورده فراهم نمایند. مدیر کل فرآورده های غذایی و آشامیدنی سازمان غذا و دارو با تأکید بر ضرورت اولویت بندی مخاطرات، گفت: این اولویت بندی باید برمبنای ماهیت آلاینده، میزان مواجهه احتمالی، شدت نتایج بهداشتی و امکان شناسایی و اندازه گیری آنها صورت گیرد.

منبع: minfood.ir