چگونه افراد میانسال به زوال عقل مبتلا می شوند؟

مین فود: زوال عقل (دمانس) بطور معمول افراد مسن را تحت تأثیر قرار می دهد، بدین سبب زمانی که در میانسالی رخ می دهد، تشخیص آن دشوار است.

به گزارش مین فود به نقل از ایسنا، شایع ترین شکل آن، دمانس فرونتوتمپورال (FTD) است که بیشتر با افسردگی، اسکیزوفرنی یا بیماری پارکینسون پیش از تشخیص صحیح اشتباه گرفته می شود.
حالا، متخصصان دانشگاه UC سانفرانسیسکو سرنخ هایی در مورد چگونگی ایجاد FTD یافته اند که می تواند منجر به تشخیص های جدید شود و بیماران بیشتری را وارد آزمایش های بالینی کند.
یافته های این مطالعه در «Nature Aging» منتشر گردید.
این تیم بالاتر از ۴۰۰۰ پروتئین یافت شده در مایع لوله نخاعی ۱۱۶ بیمار دچار FTD را اندازه گیری و آنها را با پروتئین های ۳۹ نفر از بستگان سالم شان مقایسه کردند. همه ۱۱۶ بیمار دارای اشکال ارثی FTD بودند که متخصصان را قادر می سازد این بیماری را در افراد زنده با تشخیص تایید شده مطالعه کنند، چیزی که در موارد غیر ارثی FTD ممکن نیست که فقط بعد از مرگ قابل تایید است.
به گزارش نشریه تخصصی «مدیکال اکسپرس»، ترکیب پروتئین هایی که در FTD تغییر کرده اند، نشان میدهد که این بیماران در تنظیم RNA - که برای بیان مناسب ژن ها در مغز لازم است - همراه با نقص هایی که بر اتصالات مغز آنها تأثیر می گذارد، مشکل دارند. متخصصان فکر می کنند این پروتئین ها می توانند نخستین نشانگرهای خاص برای FTD باشند که با پیشرفت بیماری در میانسالی ظاهر می شوند.
«روآن سالونر»، دکترای تخصصی، استاد مرکز حافظه و پیری UCSF و نویسنده مسئول مقاله در این زمینه اظهار داشت: FTD در اوج زندگی، افراد را تحت تأثیر قرار می دهد و استقلال آنها را سلب می کند. اما هیچ راه قطعی برای تشخیص آن در بیماران زنده وجود ندارد، بر خلاف سایر زوال عقل ها مانند بیماری آلزایمر.
وی ادامه داد: اگر ما بتوانیم FTD را زود تشخیص دهیم، شاید با بهره گیری از تعدادی از پروتئین هایی که شناسایی کرده ایم، می توانیم بیماران را به منابع مناسب هدایت نماییم، آنها را وارد آزمایش های درمانی مناسب نماییم و در نهایت امیدواریم که درمان های دقیقی برای آنها ارائه نماییم.
برای افرادی که بهر دلیلی چه ژنتیکی و چه سبک زندگی ناسالم، گرفتار این اختلال عصبی پیش رونده می شوند یک نکته قابل تامل و حیاتی در روند مدیریت بیماری وجود دارد و آن، نقش بسیار مهم افرادی است که از این بیماران مراقبت می کنند. باید توجه داشت که خانواده ها و بستگان مبتلایان به زوال عقل و آلزایمر نیز با پیشرفت مرحله به مرحله ی این بیماری، تحت تأثیر قرار می گیرند. افرادی که با این بیماران در تماس هستند، علاوه بر رنج این که عزیزانشان هر روزه قسمتی از توانایی های خودرا از دست می دهند و نیاز به مراقبت دارند، باید به این بیماران کمک کنند تا حد امکان کارکرد و توانایی های خودشان را حفظ کنند.
هزینه های بالای چکاپ های پزشکی و داروهای این بیماری که باید برای مبتلایان به آلزایمر تهیه کرد نیز از دیگر مشکلاتی است که خانواده های این بیماران دارند.
همین طور از آنجا که ممکنست مراقبت کنندگان به سبب این که این بیماری، توانایی ها و ابعاد مختلف بیمار همچون قدرت تصمیم گیری، قدرت تکلم، توانایی های شناختی و... را تحت تأثیر قرار می دهد، گرفتار کلافگی و خستگی شده و برای تعامل با بیمار گرفتار مشکل شوند، به این علت سفارش می شود که مراقبت کنندگان از مبتلایان به آلزایمر و زوال عقل هم از همان ابتدای تشخیص این بیماری در بیمارشان تا مراحل بسیار پیشرفته آن، نسبت به سلامت روان خود نیز مراقبت های لازم را انجام دهند، برای اینکه وضعیت روانی و حالات مراقبت کنندگان می تواند بر وضعیت و حالات این بیماران تاثیر بگذارد.




منبع: minfood.ir