نانوحسگرها چشم هوشمند شبکه برق برای جلوگیری از خاموشی

به گزارش مین فود، عضو هیأت علمی پژوهشگاه نیرو اظهار داشت: نانوحسگر هوشمند با فراهم کردن امکان پایش برخط تجهیزات، می تواند صنعت برق را از تعمیرات بعد از خرابی بسمت نگهداری پیشگویانه و مدیریت هوشمند دارایی ها هدایت کند.

به گزارش مین فود به نقل از خبرنگاران جوان، مجید میرزایی، عضو هیأت علمی گروه پژوهشی مواد غیر فلزی پژوهشگاه نیرو و معاون مرکز تخصصی نوآوری و گسترش فناوری نانو در حوزه توسعه تکنولوژی های جدید و کاربرد فناوری در صنعت برق، در گفت و گو با گزارشگر علمی باشگاه خبرنگاران جوان اظهار داشت: خیلی از خرابی های تجهیزات برق از لحظه ای که قابل مشاهده می شوند آغاز نشده اند و فرایند تخریب ممکنست ماه ها قبل از خرابی نهائی شروع شده باشد؛ افزایش تدریجی دما، تغییرات مکانیکی، رطوبت، خوردگی و تخریب عایق همچون نشانه هایی هستند که می توانند قبل از وقوع خرابی جدی ظاهر شوند.
وی ادامه داد: مساله اصلی این است که بتوانیم این نشانه های اولیه را بصورت مستمر و دقیق شناسایی نماییم. نانوحسگر های هوشمند با همین هدف عنوان شده اند تا وضعیت سلامت تجهیزات به صورت پیوسته پایش، داده ها جمع آوری و با بهره گیری از تحلیل داده و هوش مصنوعی، امکان تصمیم گیری و مداخله قبل از تبدیل یک نقص کوچک به خرابی بزرگ فراهم گردد.
پایش برخط تجهیزات با نانوحسگر های هوشمند عضو هیأت علمی پژوهشگاه نیرو درباره ی پارامتر های قابل اندازه گیری توسط نانوحسگر ها اظهار داشت: بسته به نوع طراحی، این سنسور ها می توانند پارامتر هایی مانند دما، جریان، کرنش و تنش مکانیکی، رطوبت، خوردگی، تخریب عایق و در بعضی سیستم ها تخلیه جزئی را پایش کنند.
میرزایی افزود: فناوری نانو در این زمینه صرفا به معنای ایجاد یک سنسور جدید نیست، بلکه امکان ساخت سنسور های بسیار کوچک، حساس، کم مصرف و قابل یکپارچه سازی با ساختار تجهیزات را فراهم می آورد. موادی مانند گرافن، نانولوله های کربنی، MXene ها، نانوساختار های فلزی و نانوکامپوزیت ها می توانند در مقابل تغییرات دما، کرنش، رطوبت یا شرایط شیمیایی، پاسخ الکتریکی قابل اندازه گیری ایجاد کنند.
وی با اشاره به یکی از مزیت های مهم این فناوری اظهار داشت: امکان قرار دادن تعداد زیادی سنسور در نقاط مختلف تجهیز و ایجاد یک سیستم پایش توزیع شده و پیوسته، از مهم ترین مزیت های نانوحسگرهاست. این سنسور ها می توانند روی غلاف یا شیلد کابل نصب شوند و در نسل های پیشرفته تر حتی قسمتی از ساختار کابل به عنصر سنسور تبدیل گردد.
میرزایی تاکید کرد: البته نانوحسگر ها قرار نیست جایگزین تمام سنسور های متعارف شوند. برای اندازه گیری پارامتر های ساده ای مانند دما، ممکنست فناوری های متعارف همچنان اقتصادی تر و حتی عملکرد بهتری داشته باشند؛ مزیت اصلی نانوحسگر ها زمانی آشکار می شود که به کوچک سازی، پایش چندپارامتری، سنسور های توزیع شده و یکپارچه سازی با تجهیزات هوشمند نیاز داشته باشیم.
از تشخیص عیب تا پیشبینی خرابی با هوش مصنوعی میرزایی در جواب این پرسش که داده های نانوحسگر چطور به پیشبینی خرابی تبدیل می شوند، اظهار داشت: نانوحسگر به تنهایی خرابی را پیشبینی نمی کند؛ سنسور داده تولید می کند و این داده ها در یک سیستم تحلیل هوشمند به پیشبینی تبدیل می شوند.
وی توضیح داد: بطور مثال، اگر یک کابل بصورت مستمر دما، جریان، رطوبت و برخی فاکتورهای سلامت خودرا ثبت کند و طی چند ماه مشخص شود که در وضعیت بار مشابه، دما افزایش پیدا کرده و هم زمان سایر شاخصها هم از وضعیت عادی فاصله گرفته اند، این روند می تواند نشانه آغاز یک فرایند تخریب باشد.
عضو هیأت علمی پژوهشگاه نیرو اضافه کرد: در این مرحله روش هایی مانند تشخیص ناهنجاری، تحلیل روند، یادگیری ماشین، مدلهای سری زمانی، طبقه بندی الگو های خرابی و تخمین عمر باقیمانده تجهیز مورد استفاده قرار می گیرند و در مراحل پیشرفته تر میتوان این اطلاعات را با دوقلوی دیجیتال ترکیب کرد تا مدل دیجیتالی تجهیز بطور مستمر با داده های حقیقی بروزرسانی شود و رفتار آینده آنرا پیش بینی نماید.
میرزایی تاکید کرد: هوش مصنوعی بدون داده قابل اعتماد نمی تواند عملکرد مناسبی داشته باشد. برای پیشبینی دقیق خرابی، به داده های طولانی مدت از تجهیزات سالم، تجهیزات دارای نقص و نمونه های حقیقی خرابی نیاز داریم.
وی ادامه داد: شبکه ارزش این فناوری از اندازه گیری شروع می شود و بعد از جمع آوری داده، تحلیل، تشخیص ناهنجاری، پیشبینی خرابی و تعیین سطح ریسک، باید در نهایت به تصمیم تعمیراتی و عملیاتی منجر شود.
کاهش هزینه و افزایش عمر دارایی های صنعت برق میرزایی با اشاره به آثار اقتصادی استفاده از نانوحسگر های هوشمند اظهار داشت: ارزش این فناوری صرفا در پایین آوردن هزینه ساخت یا نصب تجهیزات خلاصه نمی گردد، بلکه کاهش تعمیرات غیرضروری، تشخیص سریع عیب، افزایش عمر دارایی، کاهش توقف های برنامه ریزی نشده و بهبود تصمیم گیری های سرمایه ای از مهم ترین آثار مورد انتظار آن در مدیریت دارایی های صنعت برق است.
وی ادامه داد: وقتی وضعیت سلامت یک تجهیز بصورت مستمر در اختیار بهره بردار باشد، تصمیم گیری درباره ی تعمیر، تعویض یا ادامه بهره برداری می تواند برمبنای داده حقیقی صورت گیرد و از تعمیرات غیرضروری یا خروج سریع تجهیزات از مدار جلوگیری شود.
فناوری نانوحسگر در راه پایلوت صنعتی میرزایی درباره ی سطح بلوغ این فناوری اظهار داشت: نمی توان فناوری نانوحسگر را با یک عدد واحد از سطح آمادگی فناوری یا TRL توصیف کرد؛ چونکه فناوری ها و مواد مختلفی در این زمینه وجود دارند. برخی سنسور های مبتنی بر نانوساختار های کربنی و گرافن به بلوغ نسبتاً بالایی رسیده اند و در جهان نمونه های پایلوت صنعتی و کاربرد های نزدیک به تجاری سازی برای آنها وجود دارد، در صورتیکه فناوری هایی مانند MXene ها و برخی نانوکامپوزیت ها همچنان فاصله بیشتری تا تجاری سازی گسترده دارند.
وی خاطرنشان کرد: باید میان بلوغ فناوری در جهان و آمادگی آن برای استقرار گسترده در شبکه برق ایران تفاوت قائل شد. کشور از ظرفیت علمی و صنعتی مناسبی برای توسعه این فناوری برخوردارست و قابلیتهای موجود در حوزه فناوری نانو، صنعت سیم و کابل، دانشگاه ها، مراکز پژوهشی و شرکت های دانش بنیان می تواند زمینه ایجاد زنجیره بومی توسعه این فناوری را فراهم آورد.
میرزایی اظهار داشت: به جهت اینکه یک محصول واقعا آماده استقرار در شبکه باشد، باید مسیر نمونه آزمایشگاهی، آزمون های استاندارد، ساخت نمونه مهندسی، اجرای پایلوت روی کابل حقیقی، پایش بلندمدت، تأیید عملکرد و در نهایت تولید صنعتی را بپیماید.
وی ادامه داد: در وضعیت فعلی، منطقی ترین مسیر اجرای پایلوت صنعتی روی چند تجهیز یا کابل حقیقی است، نه ادعای آمادگی برای نصب گسترده در شبکه. معیار موفقیت هم صرفا کارکردن سنسور نیست؛ بلکه باید دقت اندازه گیری، نرخ تشخیص صحیح خرابی، میزان اخطار های کاذب، پایداری در وضعیت حقیقی و توانایی تشخیص سریع خرابی نسبت به روشهای موجود بررسی شود و مشخص شود که این فناوری در نهایت تا چه اندازه می تواند تعمیرات اضطراری و خاموشی را کم کند.
پایداری؛ مهم ترین چالش نانوحسگر ها در شبکه فشار قوی میرزایی پایداری و قابلیت اطمینان را مهم ترین چالش فنی نصب و بهره برداری طولانی مدت از نانوحسگر ها در شبکه برق دانست و اظهار داشت: ممکنست یک سنسور در وضعیت آزمایشگاهی حساسیت بسیار بالایی داشته باشد، اما تجهیزات فشار قوی در وضعیت حقیقی با تغییرات دما، رطوبت، ارتعاش، تنش های مکانیکی، میدان های الکتریکی و مغناطیسی شدید و نویز های الکترومغناطیسی مواجهند.
وی ادامه داد: باید اطمینان حاصل شود که سنسور بعد از چند سال همچنان دقت اولیه خودرا حفظ نموده و گرفتار افت حساسیت یا تغییر مشخصات نشود. از طرف دیگر، سازگاری سنسور با عایق و ساختار کابل اهمیت زیادی دارد و سنسور نباید باعث کاهش استقامت الکتریکی، ایجاد تمرکز میدان، افزایش تلفات یا ایجاد نقطه ضعف مکانیکی شود.
میرزایی افزود: تداخل های الکترومغناطیسی هم چالش جدی دیگری است؛ چونکه در شبکه های فشار قوی ممکنست سیگنال اندازه گیری بسیار کوچک باشد، در صورتیکه محیط اطراف دارای میدان ها و نویز های قابل توجهی است؛ ازاین رو طراحی سنسور باید هم زمان با طراحی الکترونیک، شیلدینگ، فیلتر، کالیبراسیون و روش انتقال داده صورت گیرد.
وی با اشاره به عمر بالای کابل ها و تجهیزات برق اظهار داشت: اگر یک کابل مقرر است ۲۰ تا ۳۰ سال کار کند، نمی توان سنسوری روی آن نصب کرد که عمر مؤثرش تنها چند سال باشد. به این علت آزمون های پیرسازی، چرخه های حرارتی، رطوبت، تنش های مکانیکی، خوردگی و پایداری بلندمدت، بخش مهمی از مسیر توسعه صنعتی این فناوری خواهد بود.
مهم ترین مانع؛ یکپارچه سازی کل زنجیره فناوری معاون مرکز تخصصی نوآوری و گسترش فناوری نانو با اعلان اینکه مهم ترین مانع توسعه این فناوری در مقیاس شبکه، صرفا ساخت خود سنسور نیست، اظهار داشت: در یک شبکه گسترده، مجموعه ای از فناوری ها باید هم زمان و هماهنگ عمل کنند؛ از سنسور و تأمین انرژی گرفته تا بخش الکترونیک، ارتباطات، انتقال و ذخیره سازی داده، تحلیل اطلاعات، هوش مصنوعی، مدیریت دارایی و تصمیم گیری در بهره برداری.
وی ادامه داد: ممکنست سنسور بسیار مناسبی داشته باشیم، اما اگر انرژی آن تأمین نشود، ارتباط آن در محیط فشار قوی پایدار نباشد یا داده های تولیدشده به سیستم مدیریت دارایی منتقل نشوند، ارزش عملیاتی فناوری محدود خواهد شد.
میرزایی تأمین انرژی سنسور های توزیع شده و بی سیم را هم یکی از موضوعات مهم آینده دانست و اظهار داشت: در آینده میتوان به سوی روش هایی مانند برداشت انرژی از میدان های الکترومغناطیسی اطراف هادی یا استفاده از اختلاف دما و منابع انرژی کم مصرف حرکت کرد، اما این بخش همچنان به طراحی و اعتبارسنجی جدی نیاز دارد.
وی اشاره کرد: با اتصال هزاران سنسور به شبکه ارتباطی، استانداردسازی و امنیت سایبری هم اهمیت ویژه ای پیدا می کند؛ چونکه علاوه بر اندازه گیری، صحت داده ها، امنیت اطلاعات و پیشگیری از دستکاری داده ها هم باید مورد توجه قرار گیرد.
لزوم تدوین استاندارد و ایجاد بانک داده ملی میرزایی با تکیه بر لزوم ایجاد زیرساخت های موردنیاز برای توسعه این فناوری اظهار داشت: برای استقرار گسترده نانوحسگر ها در شبکه برق، علاوه بر توسعه خود فناوری، باید الزامات فنی سیستم های پایش برخط تدوین و استاندارد های لازم ایجاد شود.
وی ادامه داد: ایجاد بانک داده ملی برای پایش سلامت کابل های قدرت هم می تواند نقش برجسته ی در توسعه مدلهای تحلیل داده و هوش مصنوعی داشته باشد؛ چونکه پیشبینی دقیق خرابی نیازمند داده های حقیقی و طولانی مدت از وضعیت تجهیزات سالم، معیوب و موارد حقیقی خرابی است.
میرزایی افزود: تقویت ارتباط میان مراکز پژوهشی، دانشگاه ها، صنعت و شرکت های دانش بنیان و حرکت به سوی تجاری سازی هم از الزامات مهم توسعه این فناوری در کشور است.
فاصله نانوحسگر ها تا جلوگیری عملی از خاموشی میرزایی درباره ی فاصله فناوری نانوحسگر تا تبدیل شدن به یک سیستم عملیاتی برای جلوگیری از خاموشی اظهار داشت: امروز فناوری سنسور و تحلیل داده به اندازه ای پیشرفت کرده اند که می توانند پایه یک سیستم پیشبینی خرابی را تشکیل دهند، اما برای جلوگیری حقیقی از خاموشی باید چند مرحله دیگر طی شود.
وی افزود: ابتدا باید بتوانیم نشانه اولیه خرابی را با اطمینان تشخیص دهیم، سپس ثابت نماییم که این نشانه واقعا با خرابی آینده ارتباط دارد و صرفا ناشی از تغییرات عادی شرایط بهره برداری نیست. بعد از آن باید یک مدل پیشبینی ایجاد شود که افزایش احتمال خرابی تجهیز را مشخص نماید و در مرحله بعد، زمان مناسب برای مداخله تعیین شود.
عضو هیأت علمی پژوهشگاه نیرو اظهار داشت: سیستم باید بتواند مشخص نماید که آیا تجهیز باید فوراً از مدار بیرون برود یا می تواند تا اولین فرصت تعمیراتی به کار خود ادامه دهد. در نهایت هم اخطار تولیدشده باید وارد فرایند حقیقی بهره برداری و مدیریت دارایی شود.
میرزایی در جمع بندی اظهار داشت: امروز پایش وضعیت و تشخیص تغییرات ممکن است، گام بعدی اثبات قابلیت پیشبینی خرابی روی تجهیزات حقیقی است و بعد از آن باید پیشبینی به تصمیم تعمیراتی متصل شود تا در نهایت به استفاده گسترده و استانداردشده در شبکه برسیم.
وی اشاره کرد: برای توسعه این فناوری در صنعت برق کشور، اجرای پروژه های پایلوت در شبکه، تدوین الزامات فنی برای سیستم های پایش برخط، ایجاد بانک داده ملی، توسعه سیستم های تحلیل داده و هوش مصنوعی و تقویت ارتباط میان پژوهش و صنعت باید بصورت هم زمان دنبال شود.
میرزایی اظهار داشت: نانوحسگر به تنهایی مانع خاموشی نمی گردد، بلکه اطلاعاتی زودتر از روشهای سنتی درباره ی وضعیت تجهیز در اختیار ما قرار می دهد و این اطلاعات باید به یک تصمیم درست و بموقع تبدیل گردد. اگر این زنجیره کامل شود، میتوان انتظار داشت که فناوری نانوحسگر ها در پایین آوردن خاموشی های ناخواسته، افزایش عمر تجهیزات و پیشرفت قابلیت اطمینان و تاب آوری شبکه برق نقش مؤثری ایفا کند.
وی ادامه داد: هدف نانوحسگر صرفا انجام یک اندازه گیری دقیق نیست؛ هدف این است که تجهیزات شبکه برق از دارایی هایی که از وضعیت خود بی خبرند، به دارایی های هوشمندی تبدیل شوند که بصورت مستمر وضعیت سلامت خودرا گزارش می کنند و با کمک تحلیل داده و هوش مصنوعی، قبل از تبدیل یک نقص کوچک به خرابی جدی، امکان مداخله را فراهم می کنند. فناوری حالا در نقطه ای قرار گرفته که ارزش ورود جدی به آن وجود دارد، اما عبور از مرحله نمونه و پایلوت به استقرار گسترده، نیازمند آزمون های میدانی، تولید داده حقیقی، استانداردسازی، تجاری سازی و یکپارچه سازی با سیستم های بهره برداری است.
به طور خلاصه، برای اندازه گیری پارامتر های ساده ای مانند دما، ممکنست فناوری های متعارف بازهم اقتصادی تر و حتی عملکرد بهتری داشته باشند؛ مزیت اصلی نانوحسگر ها زمانی آشکار می شود که به کوچک سازی، پایش چندپارامتری، حسگر های توزیع شده و یکپارچه سازی با تجهیزات هوشمند نیاز داشته باشیم.
از تشخیص عیب تا پیشبینی خرابی با هوش مصنوعی میرزایی در جواب این پرسش که داده های نانوحسگر چه طور به پیشبینی خرابی تبدیل می شوند، گفت: نانوحسگر به تنهایی خرابی را پیشبینی نمی کند؛ حسگر داده تولید می کند و این داده ها در یک سیستم تحلیل هوشمند به پیشبینی تبدیل می شوند.
وی توضیح داد: به طور مثال، اگر یک کابل به طور مستمر دما، جریان، رطوبت و برخی عامل های سلامت خودرا ثبت کند و طی چند ماه مشخص شود که در وضعیت بار مشابه، دما افزوده شده و هم زمان سایر شاخصها هم از وضعیت عادی فاصله گرفته اند، این روند می تواند نشانه آغاز یک پروسه تخریب باشد.
عضو هیات علمی پژوهشگاه نیرو افزود: در این مرحله روش هایی مانند تشخیص ناهنجاری، تحلیل روند، یادگیری ماشین، مدل های سری زمانی، طبقه بندی الگو های خرابی و تخمین عمر باقی مانده تجهیز مورد استفاده قرار می گیرند و در مراحل پیشرفته تر میتوان این اطلاعات را با دوقلوی دیجیتال ترکیب کرد تا مدل دیجیتالی تجهیز به طور مستمر با داده های حقیقی به روزرسانی شود و رفتار آینده آن را پیشبینی نماید.
میرزایی اشاره کرد: هوش مصنوعی بدون داده قابل اعتماد نمی تواند عملکرد مناسبی داشته باشد. برای پیشبینی دقیق خرابی، به داده های طولانی مدت از تجهیزات سالم، تجهیزات دارای نقص و نمونه های حقیقی خرابی نیاز داریم.
وی افزود: شبکه ارزش این فناوری از اندازه گیری آغاز می شود و پس از جمع آوری داده، تحلیل، تشخیص ناهنجاری، پیشبینی خرابی و تعیین سطح ریسک، باید در نهایت به تصمیم تعمیراتی و عملیاتی منجر شود.
کاهش هزینه و افزایش عمر دارایی های صنعت برق میرزایی با اشاره به آثار اقتصادی استفاده از نانوحسگر های هوشمند گفت: ارزش این فناوری صرفاً در پایین آوردن هزینه ساخت یا نصب تجهیزات خلاصه نمی گردد، بلکه کاهش تعمیرات غیرضروری، تشخیص فوری عیب، افزایش عمر دارایی، کاهش توقف های برنامه ریزی نشده و بهبود تصمیم گیری های سرمایه ای از مهم ترین آثار مورد انتظار آن در مدیریت دارایی های صنعت برق است.
وی افزود: وقتی وضعیت سلامت یک تجهیز به طور مستمر در اختیار بهره بردار باشد، تصمیم گیری درباره ی ی تعمیر، تعویض یا ادامه بهره برداری می تواند برمبنای داده حقیقی صورت گیرد و از تعمیرات غیرضروری یا خروج سریع تجهیزات از مدار جلوگیری شود.
فناوری نانوحسگر در راه پایلوت صنعتی میرزایی درباره ی ی سطح بلوغ این فناوری گفت: نمی توان فناوری نانوحسگر را با یک عدد واحد از سطح آمادگی فناوری یا TRL توصیف کرد؛ چراکه فناوری ها و مواد مختلفی در این مورد وجود دارند. به این دلیل آزمون های پیرسازی، چرخه های حرارتی، رطوبت، تنش های مکانیکی، خوردگی و پایداری بلندمدت، بخش مهمی از مسیر توسعه صنعتی این فناوری خواهد بود.
مهم ترین مانع؛ یکپارچه سازی کل زنجیره فناوری معاون مرکز تخصصی نوآوری و توسعه فناوری نانو با اشاره به اینکه مهم ترین مانع توسعه این فناوری در مقیاس شبکه، صرفاً ساخت خود حسگر نیست، گفت: در یک شبکه گسترده، مجموعه ای از فناوری ها باید هم زمان و هماهنگ عمل کنند؛ از حسگر و تأمین انرژی گرفته تا بخش الکترونیک، ارتباطات، انتقال و ذخیره سازی داده، تحلیل اطلاعات، هوش مصنوعی، مدیریت دارایی و تصمیم گیری در بهره برداری.
وی افزود: ممکنست حسگر خیلی مناسبی داشته باشیم، اما اگر انرژی آن تأمین نشود، ارتباط آن در محیط فشار قوی پایدار نباشد یا داده های تولیدشده به سیستم مدیریت دارایی منتقل نشوند، ارزش عملیاتی فناوری محدود خواهد شد.
میرزایی تأمین انرژی حسگر های توزیع شده و بی سیم را هم یکی از موضوعات مهم آینده دانست و گفت: در آینده میتوان به طرف روش هایی مانند برداشت انرژی از میدان های الکترومغناطیسی اطراف هادی یا استفاده از اختلاف دما و منابع انرژی کم مصرف حرکت کرد، اما این بخش بازهم به طراحی و اعتبارسنجی جدی نیاز دارد.
وی اشاره کرد: با اتصال هزاران حسگر به شبکه ارتباطی، استانداردسازی و امنیت سایبری هم اهمیت ویژه ای پیدا می کند؛ چراکه علاوه بر اندازه گیری، صحت داده ها، امنیت اطلاعات و جلوگیری از دستکاری داده ها هم باید مورد توجه قرار گیرد.
ضرورت تدوین استاندارد و ایجاد بانک داده ملی میرزایی با تاکید بر ضرورت ایجاد زیرساخت های موردنیاز برای توسعه این فناوری گفت: برای استقرار گسترده نانوحسگر ها در شبکه برق، علاوه بر توسعه خود فناوری، باید الزامات فنی سیستم های پایش برخط تدوین و استاندارد های لازم ایجاد شود.
وی افزود: ایجاد بانک داده ملی برای پایش سلامت کابل های قدرت هم می تواند نقش برجسته ی در توسعه مدل های تحلیل داده و هوش مصنوعی داشته باشد؛ چراکه پیشبینی دقیق خرابی نیازمند داده های حقیقی و طولانی مدت از وضعیت تجهیزات سالم، معیوب و موارد حقیقی خرابی است.
میرزایی اضافه کرد: تقویت ارتباط میان مراکز پژوهشی، دانشگاه ها، صنعت و شرکت های دانش بنیان و حرکت به طرف تجاری سازی هم از الزامات مهم توسعه این فناوری در کشور است.
فاصله نانوحسگر ها تا جلوگیری عملی از خاموشی میرزایی درباره ی ی فاصله فناوری نانوحسگر تا تبدیل شدن به یک سیستم عملیاتی برای پیشگیری از خاموشی گفت: امروز فناوری حسگر و تحلیل داده به اندازه ای پیشرفت کرده اند که می توانند پایه یک سیستم پیشبینی خرابی را تشکیل دهند، اما برای جلوگیری حقیقی از خاموشی باید چند مرحله دیگر طی شود.
وی ادامه داد: ابتدا باید بتوانیم نشانه اولیه خرابی را با اطمینان تشخیص دهیم، سپس ثابت نماییم که این نشانه واقعاً با خرابی آینده ارتباط دارد و صرفاً ناشی از تغییرات عادی شرایط بهره برداری نیست.


منبع: minfood.ir