هورمونی که نقش اساسی در همکاری افراد دارد

خراسان رضوی همکاری امکان همزیستی مسالمت آمیز را برای گروههای بزرگی از مردم فراهم می آورد. با این وجود، با عنایت به این که همکاری گروهی اغلب با اهداف فردی در تضاد است، معلوم نیست که چگونه تکامل یافته است.

به نقل از ارث، شواهد جدیدی عرضه شده است که نشان می دهد، اکسی توسین یا «هورمون عشق» نقش کلیدی در صمیمیت و ارتباط دارد و امکان دارد توضیح دهد که چگونه همکاری در انسان پدید آمده است.
محققان اظهار کردند: جامعه بشری بر مبنای همکاری در مقیاس بزرگ عمل می کند. با این وجود، تفاوت های فردی در همکاری و انگیزه های آزادانه روی همکاری دیگران، همکاری در مقیاس بزرگ را شکننده می کند و می تواند منجر به کاهش رفاه اجتماعی شود.
بنابراین، چگونگی گسترش همکاری فردی از راه شبکه های اجتماعی انسانی از دیدگاه های اکولوژیکی، تکاملی و اجتماعی گیج کننده است. در این تحقیق اکسی توسین و مجازات سنگین بعنوان مکانیسم های رفتاری زیستی شناسایی شد که گسترش همکاری در شبکه های اجتماعی را تسهیل می کنند.
کارشناسان در سه آزمایش آزمایشگاهی، به شرکت کنندگانی که بیشترین نقش را در شبکه های اجتماعی ساختگی داشتند، اکسی توسین داخل بینی یا دارونمای نمکی دادند. شرکت کنندگان در مطالعه یک سری بازی با غریبه ها انجام دادند.
نتایج نشان داد که وقتی اعضای اصلی اکسی توسین دریافت نمودند، همکاری از راه شبکه اجتماعی گسترش یافت.
محققان خاطرنشان کردند که دادن اکسی توسین به افراد اصلی، اعتماد و اجرای هنجارهای مشارکتی را زیاد می کند.
آنان افزودند: اجرای هنجارهای تقویت شده با اکسی توسین اما نه با افزایش اعتماد، گسترش همکاری در سرتاسر شبکه اجتماعی را توضیح می دهد.
نتایج این مطالعه در مجله JNeurosci انتشار یافته است.




منبع: مین فود