کدام بیماران اختلالات روانی می توانند روزه بگیرند

رئیس گروه سلامت روان فرهنگستان علوم پزشكی پاسخ داد؛

مین فود: رییس گروه سلامت روان فرهنگستان علوم پزشکی، درباره ی روزه داری بیماران روانپزشکی، توضیحاتی ارائه داد.

به گزارش مین فود به نقل از مهر، احمدعلی نوربالا، ضمن اشاره به روزه داری در بیماران دارای اختلالات روانی، اظهار داشت: حدود ۴۰۰ اختلال روانی داریم که یک درصد آنها مانند افسردگی، اضطراب و وسواس، اختلالات نوروتیک و عصبی است. وی افزود: یک دسته بیماریهای روان پریشی و سایکوتیک یا حالت های روانی شدید مانند اختلالات اسکیزوفرنیا، اختلالات خلقی و روان پریشی است. یک گروه بیماران دارای مشکلات شناختی بوده و گروه دیگر بیماران دارای مشکل بروز تشنج و گروه بعدی بیماران داری اختلال شخصیت است. این استاد روانپزشکی تصریح کرد: درباب بیماران دارای اختلال شخصیت، روزه داری هیچ اشکالی ندارد و اما برای افرادی که گرفتار اختلالات عصبی خفیف و نوروتیک هستند اگر اختلال آنها بصورت حاد است روزه داری سفارش نمی گردد. نوربالا اضافه کرد: اگر بیماری این افراد با دارو کنترل شود روزه گرفتن اشکالی ندارد و می تواند مفید هم باشد. همین طور اگر وضعیت بیماری حاد باشد و در گروهی که اختلال روان پریشی دارند و اختلال قطع شدن با واقعیت دارند، این افراد به روزه داری سفارش نمی شوند. وی افزود: گروهی که اختلال تشنجی دارند به سبب اختلال در گلوکز آنها روزه گرفتن سفارش نمی شود؛ ضمن این که درباب بیماران دارای اختلال عملکرد شناختی دو گروه وجود دارند؛ گروهی که کم ذهن هستند و گروهی که گرفتار زوال عقل هستند که روزه داری در بیماران در حالت خفیف این بیماری اشکالی ندارد اما بقیه بیماران این گروه نباید روزه بگیرند. رییس گروه سلامت روان فرهنگستان اشاره کرد: در بحث سلامت روان اگر کسی احتمال خوف و ضرر دهد یا یقین به ضرر در روزه گرفتن داشته باشد و احتمال دهد حتی اگر پزشک گفته نباید روزه بگیرد اما احساس ضرر نکند می تواند روزه بگیرد و برعکس آن نیز اگر پزشک گفته روزه بگیرد اما خود احساس ضرر کند نباید روزه بگیرد. نوربالا در آخر اشاره کرد: بحث اجتهاد شخصی در چنین بیمارانی در روزه گرفتن بسیار مهم است؛ البته این اجتهاد باید عقلی و با عرف همخوانی داشته باشد؛ یعنی نمی توان بصورت کلی گفت و برای هر دسته بیماری روانی باتوجه به شدت و خفیف بودن یا مزمن بودن بیماری، فرد بیمار باید با پزشک خود هماهنگ باشد.