رژیم غذایی کتوژنیک ممکن است پیری قلب و کلیه ها را تسریع کند

محققان پی بردند؛

مین فود: تحقیقات روی موش ها نشان میدهد که رژیم های کتوژنیک ممکنست پیری اندام ها را تسریع کند.

به گزارش مین فود به نقل از مهر به نقل از مدیکال نیوز، دانشمندان اخیراً روی موش ها تحقیق کردند تا ببینند رژیم های کتوژنیک چه تأثیری بر اندام های داخلی بدن دارند.
آنها دریافتند افرادی که از رژیم کتوژنیک معروف به کتو پیروی می کنند به طور معمول غذاهایی مصرف می کنند که چربی بیشتر و کربوهیدرات کمتری دارند.
دانشمندان در مطالعه حاضر دریافتند موش هایی که از رژیم های کتوژنیک استفاده می کردند، افزایش سرعت پیری سلولی را در اندام های بدن خود تجربه کردند.
با افزایش نرخ چاقی، خیلی از مردم به رژیم های غذایی روی می آورند که فکر می کنند می توانند به کاهش وزن کمک کنند. رژیم کتو، که بطور سنتی برای درمان صرع استفاده می شود، یکی از این رژیم هاست که محبوبیت پیدا کرده است.
برخی از خاصیت های رژیم کتو شامل خوردن مقادیر بالاتر چربی در عین کاهش مصرف کربوهیدرات ها است.
محققانی که مطالعه فعلی را انجام دادند، با آزمایش بر روی موش ها، نگاهی دقیق تر به رژیم های غذایی کتوژنیک انداختند تا ببینند این رژیم چه تأثیری بر سلامتی دارد. آنها در درجه اول به این مساله علاقه داشتند که آیا رژیم غذایی به پیری سلولی کمک می نماید یا خیر.
یافته های آنها نشان داد که هنگام مقایسه گروهی از موش های تحت رژیم کتوژنیک با موش های گروه کنترل، موش هایی که رژیم های کتوژنیک داشتند نرخ بالاتری از پیری را در اندام های بدن خود تجربه کردند.
محققان نشانگرهای مختلف سلامتی مانند کتون ها، گلوکز، حساسیت به انسولین، تری گلیسیرید، کلسترول خوب و کلسترول بد را در موش ها بررسی کردند. آنها همین طور نمونه هایی از قلب، کبد و کلیه ها را برای شواهد لطمه بررسی کردند.
دانشمندان دریافتند که در بعضی از اعضای اصلی بدن، همچون قلب و کلیه ها، رژیم کتوژنیک در پیری سلولی نقش دارد.
به گفته مؤسسه ملی سلامت، "پیری سلولی به طور معمول به عنوان یک پروسه لطمه شناخته می شود که منجر به بیماری چند سیستمی یا پیری می شود."
وقتی سلول های پیر نمی میرند، می تواند منجر به التهاب، لطمه اندام ها و کمک به ایجاد تومورها شود.
با بررسی بیشتر این موضوع، پژوهشگران دریافتند که پروسه پیری سلولی احیانا با پروتئین های AMPK و p۵۳ مرتبط می باشد. هنگامی که پژوهشگران مسیرهای این پروتئین ها را مسدود کردند، موش ها همان سطوح پیری سلولی را نداشتند.
دانشمندان همین طور کنجکاو بودند که آیا پیری سلولی قابل برگشت است یا نه، بدین سبب آنها موش های بیشتری را در رژیم کتوژنیک آزمایش کردند، نشانگرهای زیستی آنها را بررسی کردند و دریافتند که با گذشت زمان، نشانگرهای پیری سلولی بعد از ترک رژیم کاهش پیدا می کند.
در حالی که رژیم های کتوژنیک ممکنست موجب لطمه شوند، مطالعات نشان می دهد که می توان آنرا بوسیله داروهایی که پروتئین های خاصی را مسدود می کنند یا بوسیله پایبندی متناوب به رژیم غذایی مدیریت کرد.


منبع: minfood.ir