یک پادزهر برای ۱۷ نوع مارگزیدگی ساخته شد

به گزارش مین فود، مارگزیدگی یک مسئله بهداشت عمومی نادیده گرفته شده است که تخمین زده می شود سالانه حدودا 20 هزار نفر را در کشور های جنوب صحرای آفریقا می کشد.

محققان یک آلپاکا و یک لاما را با زهر مار واکسینه کردند و بعضی از آنتی بادی های تولید شده را در یک کوکتل قوی ترکیب کردند. طبق مطالعه ای که انتشار یافته است، این پادزهر با بهره گیری از آنتی بادی های یک لاما و یک آلپاکا می تواند زهر بعضی از سمی ترین مار های جهان را خنثی کند. این درمان هنگامی که روی موش ها انجام شد، در مقابل سموم ۱۷ گونه مار آفریقایی محافظت ایجاد کرد و صدمه پوستی ناشی از زهر را کم کرد.
سالانه حدود ۳۰۰ هزار مارگزیدگی در این منطقه رخ می دهد و مرگ بافت ناشی از زهر منجر به تقریباً ۱۰ هزار قطع عضو می شود.
به نقل از نیچر، درمان های پادزهر فعلی با تزریق دوز های کمی از زهر مار به حیوانات بزرگ مانند اسب ها به انجام می رسد. اسب ها آنتی بادی هایی مقابل سم تولید می کنند و پلاسمای اسب استخراج شده و برای درمان گزش در افراد استفاده می شود. اما این پادزهر ها عموما مختص یک گونه مار هستند.
آن لیونگارز، یکی از نویسندگان این مطالعه و مهندس زیستی در دانشگاه فنی دانمارک در کونگنز لینگبی، می گوید: شناسایی ماری که فرد را نیش زده می تواند دشوار باشد و این امر عرضه درمان بموقع را دشوار می کند.
پلاسمای اسب حاوی انواع آنتی بادی ها و پروتئین های دیگری است که به وسیله سیستم ایمنی بدن انسان بعنوان عامل خارجی شناخته می شوند و ازاین رو می توانند پاسخ ایمنی نامطلوبی را در افراد ایجاد کنند. علاوه بر این، پادزهر های معمولی قادر به پیشگیری از مرگ موضعی بافت که مارگزیدگی می تواند به وجود بیاورد، نیستند.
آنتی بادی های مشتق شده از شتر
برای توسعه پادزهر طیف گسترده، محققان یک آلپاکا و یک لاما را در معرض سم ۱۸ گونه از خطرناک ترین مار های الاپیده در کشور های جنوب صحرای آفریقا قرار دادند. الاپیده ها مار های سمی هستند که با نیش های افراشته در جلوی دهانشان مشخص می شوند و شامل کبرا، مامبا و رینکال می شوند. این گروه نانوبادی ها که نسخه های کوچکی از آنتی بادی هایی که می توانند به بافت ها نفوذ کرده و به سموم تخریب کننده بافت متصل شوند را از شترسانان جدا کرد. هشت عدد از این نانوبادی ها در یک کوکتل واحد ترکیب شدند.
هنگامی که این پادزهر به موش هایی که زهر مار به آنها تزریق شده بود، داده شد، با موفقیت زهر ۱۷ گونه از ۱۸ گونه مار هدف را خنثی کرد. همینطور صدمه پوستی ناشی از زهر را به صورت قابل توجهی کم کرد.
قبل از این تصور می شد که توسعه پادزهر طیف گسترده به تعداد خیلی زیادی آنتی بادی نیاز دارد، برای اینکه زهر بعضی از گونه های مار می تواند حاوی تا ۱۰۰ سم از چندین خانواده پروتئینی باشد.
اما این گروه نشان دادند که تلفیقی از تنها هشت نانوبادی می تواند زهر خیلی از گونه های مار را خنثی کند، که نشان داده است پادزهر های طیف گسترده مشابهی را می توان برای سایر مناطق گرمسیری که مارگزیدگی رایج است، تولید کرد.
محققان خاطرنشان می کنند که نانوبادی های موجود در پادزهر آنها به سرعت تجزیه می شوند و امکان دارد در حیوانات بزرگ اثر پایداری نداشته باشند.
منبع: ایرنا
به اجمال، این درمان هنگامی که روی موش ها انجام شد، در مقابل سموم ۱۷ گونه مار آفریقایی محافظت ایجاد کرد و لطمه پوستی ناشی از زهر را کاهش داد.
سالانه حدود ۳۰۰ هزار مارگزیدگی در این منطقه رخ می دهد و مرگ بافت ناشی از زهر منجر به حدودا ۱۰ هزار قطع عضو می شود.
به نقل از نیچر، درمان های پادزهر فعلی با تزریق دوز های کمی از زهر مار به حیوانات بزرگ مانند اسب ها به انجام می رسد. اما این پادزهر ها عموما مختص یک گونه مار هستند.
آن لیونگارز، یکی از نویسندگان این مطالعه و مهندس زیستی در دانشگاه فنی دانمارک در کونگنز لینگبی، می گوید: شناسایی ماری که فرد را نیش زده می تواند دشوار باشد و این امر عرضه درمان به موقع را دشوار می کند.
پلاسمای اسب حاوی انواع آنتی بادی ها و پروتئین های دیگری است که بوسیله سیستم ایمنی بدن انسان به عنوان عامل خارجی شناخته می شوند و به این جهت می توانند پاسخ ایمنی نامطلوبی را در افراد ایجاد کنند.

منبع: مین فود