برداشتن غده تیموس پیش زمینه مبتلا شدن به سرطان است

به گزارش مین فود، خراسان رضوی نتایج تحقیقی نشان داده است که غده تیموس نقش مهمی در سلامت بزرگسالان ایفا می کند.

به گزارش تک اکسپلوریست، تحقیق جدید یافته های به راستی اعجاب انگیز در مورد بخشی از بدن ما به نام تیموس کشف کرده است. این تحقیق نشان داده است که غده تیموس که پیش از این تصور می شد بیشتر در دوران کودکی مهم می باشد، در بزرگسالی هم نقش مهمی ایفا می کند.
تصور می شود که غده تیموس که سلول های ایمنی را در دوران نوزادی و کودکی می سازد، در بزرگسالان کار نمی کند و گاهی اوقات حین جراحی قلب خارج می شود اما نتایج تحقیقات جدید از بیمارستان عمومی ماساچوست آمریکا نشان داده است که تیموس برای بزرگسالان هم ضروری و امکان دارد به جلوگیری از سرطان و بیماری های سیستم ایمنی کمک نماید.
محققان ۱۱۴۶ بزرگسالی را که تیموس آنان حین جراحی برداشته شده بود مورد بررسی قرار دادند و آنان را با ۱۱۴۶ بزرگسال مشابه که بدون برداشتن تیموس جراحی قلب انجام داده بودند، مقایسه کردند. محققان تعداد افراد مبتلا به سرطان، یا مرگ در هر گروه را بررسی کردند. آنان همینطور خون و سلول های ایمنی بعضی از بیماران را آنالیز کردند تا چگونگی تحت تاثیر قرار گرفتن بیماران را مشاهده کنند.
نتایج تحقیق پنج ساله نشان داد، در افرادی که تیموس برداشته شده بود، نسبت به افرادی که این کار را انجام ندادند، میزان مرگ ومیر بالاتری ثبت شد(۸.۱ درصد در مقابل ۲.۸ درصد) که خطر مرگ بدون تیموس را حدود سه برابر بیشتر می کرد. علاوه بر این، افرادی که تیموس آنان برداشته شده بود در مقایسه با افرادی که تیموس آنان برداشته نشده بود به سرطان مبتلا شدند(۷.۴ درصد در مقابل ۳.۷ درصد) که خطر مبتلا شدن به سرطان را دو برابر می کند.
دکتر دیوید تی اسکادن، محقق اصلی این تحقیق بر اهمیت تیموس برای سلامتی تصریح کرد و اخطار داد که حذف آن به صورت قابل توجهی خطر مرگ و سرطان را زیاد می کند و سفارش کرد که در برداشتن تیموس در حین جراحی احتیاط کنید. تحقیق دیگری نرخ مرگ ومیر بالاتری را در میان بیماران فاقد تیموس در مقایسه با متوسط جمعیت (۹.۰ درصد در مقابل ۵.۲ درصد)، با افزایش مرگ ومیر در رابطه با سرطان (۲.۳ درصد در مقابل ۱.۵درصد) نشان داد.
اسکادن و گروه تحقیقاتی وی دریافتند که در تحقیق خود، خطر کلی بیماری خودایمنی تفاوت زیادی بین گروه هایی از بیمارانی که تیموس خویش را برداشته اند و بیمارانی که این کار را انجام نداده اند، نشان نمی دهد. با این وجود، زمانیکه آنان به بررسی بیمارانی پرداختند که پیش از جراحی عفونت، سرطان یا بیماری خودایمنی داشتند، تفاوت وجود داشت. بعد از حذف این بیماران، آنان مشاهده نمودند که ۱۲.۳ درصد از بیماران تیمکتومی به بیماری خودایمنی مبتلا شدند، در حالیکه ۷.۹ درصد از گروه کنترل گرفتار بیماری خودایمنی شدند که این خطر را برای بیماران تیمکتومی ۱.۵ برابر بیشتر می کند.
در قسمت دیگری از این تحقیق، جایی که موارد در رابطه با سیستم ایمنی در بعضی از بیماران اندازه گیری شد، محققان دریافتند افرادی که تیموس آنان را برداشته بودند، سلول های ایمنی جدید کمتری تولید می کردند و مولکول های پیش التهابی بیشتری در خونشان در مقایسه با افرادی که این کار را انجام ندادند، داشتند.
هدف اسکادن و همکارانش بررسی چگونگی تاثیر سطوح مختلف عملکرد تیموس در بزرگسالان و سلامت افراد است. آنان می خواهند دریابند که آیا قدرت فعالیت تیموس، نه فقط حضور آن، به سلامت کلی بهتر مرتبط می باشد یا خیر.
در نتیجه، این تحقیق نقش اساسی تیموس را در سلامت بزرگسالان، همچون جلوگیری از سرطان و شاید دفاع از بیماری خودایمنی برجسته می کند. حذف تیموس با افزایش ریسک مرگ و سرطان مرتبط بود. درک تاثیر فعالیت تیموس بر سلامت می تواند به راهبردهای جلوگیری از بیماری و تصمیمات پزشکی بهتر منجر شود.