۲ دقیقه پیاده روی پس از غذا ریسک دیابت را کاهش می دهد

محققان ایرلندی می گویند؛

مین فود: پژوهشگران می گویند حتی یک پیاده روی کوتاه بعد از صرف غذا می تواند به هضم غذا و کاهش قند خون کمک نماید.

به گزارش مین فود به نقل از مهر به نقل از هلث لاین، پژوهشگران می گویند یک پیاده روی ۲ دقیقه ای پس از غذا خوردن می تواند به کاهش قند خون کمک کرده و خطر ابتلاء به دیابت نوع ۲ را کم کند.
این نتایج متاآنالیز جدید از هفت مطالعه توسط پژوهشگران دانشگاه لیمریک در ایرلند است.
نتایج بررسی نشان میدهد که بهترین زمان برای پیاده روی در مدت ۶۰ تا ۹۰ دقیقه بعد از صرف غذا است. در این زمان، قند خون بطور معمول به اوج خود می رسد.
شرکت کنندگان در مطالعه به گروههای ایستاده و پیاده روی تقسیم شدند. قرار شد هر دو گروه طی یک روز ۲ تا ۵ دقیقه در هر ۲۰ تا ۳۰ دقیقه در فعالیت شرکت نمایند.
محققان گفتند حتی فقط چند دقیقه پیاده روی آهسته با شدت زیاد برای ایجاد افت قابل توجه در قند خون برای شرکت کنندگان در مطالعه کافی بود.
نکته قابل توجه، پیاده روی بعد از غذا با افزایش تدریجی تر و اُفت قند خون نسبت به نشستن یا حتی ایستادن همراه بود.
افراد مبتلا به چاقی در این مطالعه نتایج قابل توجهی در کاهش قند خون در حالت ایستاده پس از غذا در مقایسه با نشستن تجربه کردند.
محققان همین طور اظهار داشتند که پیاده روی برای مدت زمان طولانی تر بعد از غذا می تواند فواید دیگری هم داشته باشد.
یک پیاده روی کوتاه و پرسرعت بعد از غذا برای افرادی که دارای فشار خون بالا یا دیابت هستند مفید می باشد.
به گفته «هیلی پرلوس»، متخصص تناسب اندام و متخصص روانشناسی ورزشی، «پیاده روی و ایستادن می تواند بر متابولیسم گلوکز تأثیر بگذارد. گلوکز بعد از وعده های غذایی در جریان خون آزاد می شود و منجر به افزایش قند خون می شود. در صورتیکه افزایش جزئی قند غیرطبیعی نیست، اما حفظ سطح قند در مدیریت دیابت بسیار اهمیت دارد.»
وی توضیح داد: «با درگیری فعال عضلات در پیاده روی، عضلات شما گلوکز اضافی موجود در جریان خون را مصرف می کند. جریان بهتر خون برای عضلات و اندام ها شما حیاتیست و در نتیجه یک سیستم عروقی سالم تر ایجاد می شود.»
پیاده روی پس از شام همین طور سروتونین را آزاد می کند که به خواب بهتر کمک می نماید، یک ذهنیت مثبت را تقویت می کند و حافظه را بیشتر می کند.
به گفته پژوهشگران، سایر فواید پیاده روی پس از صرف غذا شامل موارد زیر است:
• تنظیم حرکت روده
• بهینه سازی سیستم لنفاوی برای از بین بردن ضایعات لنفاوی
• افزایش جریان خون تازه به همه اندام ها
• انتشار "هورمون های شادکننده"، همچون دوپامین، اکسی توسین، سروتونین و اندورفین های طبیعی / قاتلان درد که موجب کاهش هورمون های استرس در بدن می شود
• افزایش متابولیسم چربی با حفظ ضربان قلب با شدت کمتر، ضمن به حداقل رساندن تحریک کورتیزول
• با کاهش هورمون های استرس، شروع التهاب را کم می کند.